Menu Zamknij

Metaverse

Ekosystem metaverse

Metaverse to spekulatywna, przyszła iteracja Internetu, składająca się z trwałych, współdzielonych wirtualnych przestrzeni 3D połączonych w postrzegany wirtualny wszechświat. Szeroko rozumiany metawers może dotyczyć nie tylko wirtualnych światów, ale całego Internetu, w tym całego spektrum rozszerzonej rzeczywistości.

Elementy metaverse obejmują augmented reality czyli rzeczywistość rozszerzoną, virtual reality czyli wirtualną rzeczywistość, technologie blockchain, VR hardware i software, media społecznościowe, gry i transmisje na żywo. Wspomniana cyberprzestrzeń wciąż ewoluuje i obejmuje różne środowiska wirtualne za pośrednictwem komputera i urządzenia AR. Tak rozszerzająca się cyberprzestrzeń wskazuje na cyfrowy „wielki wybuch” napędzany przez różne technologie i ekosystemy. Technologie to czynniki umożliwiające przejście z obecnego Internetu do metaverse, takie jak rozszerzona rzeczywistość, interaktywność użytkownika (interakcja człowiek-komputer), sztuczna inteligencja, blockchain, widzenie komputerowe, przetwarzanie brzegowe i w chmurze oraz przyszłe sieci mobilne. Co ciekawe, ekosystem metaverse pozwala użytkownikom żyć i bawić się w samowystarczalnej, trwałej i wspólnej sferze. Dlatego ekosystem metaverse uwzględnia elementy zorientowane na użytkownika, w tym awatar, tworzenie treści, ekonomię wirtualną, akceptację społeczną, bezpieczeństwo i prywatność oraz zaufanie i odpowiedzialność.

Augmented reality

Augmented reality czyli rzeczywistość rozszerzona to system łączący świat rzeczywisty z generowanym komputerowo. Zazwyczaj wykorzystuje się obraz z kamery, na który nałożona jest, generowana w czasie rzeczywistym, grafika 3D. Istnieją także zastosowania wspomagające jedynie dźwięk.

Na przykład użytkownik AR może za pomocą półprzezroczystych okularów obserwować życie toczące się na ulicach miasta jak również elementy wytworzone przez komputer nałożone na rzeczywisty świat.

Technologia rzeczywistości rozszerzonej wykorzystuje tzw. markery – punkty odniesienia, na bazie których aplikacja AR określa swoje położenie względem świata rzeczywistego. Markery są identyfikowane przez kamerę urządzenia AR (np. kamerę smartfona), początkowo miały więc formę łatwych do wykrycia symboli i wzorów, takich jak Kod QR. W 2017 roku wprowadzona została technologia bezmarkerowego AR, której działanie polega na określaniu rzeczywistej płaszczyzny na zasadzie wykrywania wzorców kolorystycznych i unikalnych kształtów występujących na oglądanej powierzchni.

Virtual reality

Virtual reality czyli rzeczywistość wirtualna to obraz sztucznej rzeczywistości stworzony przy wykorzystaniu technologii informatycznej. Polega na multimedialnym kreowaniu komputerowej wizji przedmiotów, przestrzeni i zdarzeń. Może on reprezentować zarówno elementy świata realnego (symulacje komputerowe), jak i zupełnie fikcyjnego (gry komputerowe science-fiction).

Na obecnym poziomie rozwoju technologii komputerowej rzeczywistość wirtualną uzyskuje się głównie poprzez generowanie obrazów i efektów akustycznych. Rzadziej stosowane są doznania dotykowe, a nawet zapachowe czy smakowe. Dodatkowo technologia ta umożliwia interakcję ze środowiskiem symulowanym przez komputer poprzez różnego rodzaju manipulatory.

Technologia rzeczywistości wirtualnej ma zastosowanie zarówno w dziedzinie użytkowej jak i rozrywkowej. Daje nam narzędzia przy użyciu których możemy uporać się z poważnymi problemami jakie niesie ze sobą życie i rozwój cywilizacji. Udostępnia również pole dla czystej zabawy intelektualnej jaką potrafią dać szczególnie dzieciom gry komputerowe.

Symulowane środowisko może być podobne do świata rzeczywistego. Tworzy się więc symulacje przydatne dla pilotów oraz różnego typu treningi wojskowe, a także modele prac remontowych, konstrukcyjnych i medycznych, których wirtualne scenariusze przebiegają w bardzo trudnych, czy nawet ekstremalnych i nietypowych warunkach, ale są całkowicie bezpieczne dla zdrowia i życia. Tworzy się również matematyczne modele klimatu świata, służące prognozowaniu pogody. Od wielu lat możemy oglądać rozwój specjalistycznego sprzętu, który umożliwia poruszanie się w innym, kontrolowanym przez człowieka świecie. Rzeczywistość wirtualna to nieocenione narzędzie pozwalające tworzyć w sposób bezpieczny modele, które po sprawdzeniu można zrealizować w rzeczywistości realnej.

  • Przykładowe zastosowania użytkowe:
  • symulatory
  • symulatory magazynowe
  • symulatory logistyczne
  • pojazdy, maszyny i konstrukcje
  • prototypowanie
  • modelowanie
  • tworzenie modeli CAD
  • komunikacja audiowizualna
  • teleimersja
  • blockchain
  • ekosystem metaverse
  • rzeczywistość wirtualna (ang. virtual reality)
  • szkolenia
  • marketing

Mixed reality

Mixed reality czyli rzeczywistość mieszana to połączenie świata rzeczywistego i wirtualnego w celu tworzenia nowych środowisk i wizualizacji, w których obiekty fizyczne i cyfrowe współistnieją i oddziałują w czasie rzeczywistym. Rzeczywistość mieszana nie odbywa się wyłącznie w świecie fizycznym lub wirtualnym, ale jest hybrydą rzeczywistości i rzeczywistości wirtualnej, obejmując zarówno rzeczywistość wirtualną, jak i rzeczywistość rozszerzoną.

Cyberspace

Cyberspace czyli cyberprzestrzeń (również wirtualny świat, hybryda będąca skrótem od cybernetics space „przestrzeń cybernetyczna”) – iluzja świata rzeczywistego stworzona za pomocą metod teleinformatycznych. Ułatwia wymianę, gromadzenie i udostępnianie informacji za pośrednictwem komputerów oraz komunikację między człowiekiem i komputerem.

Immersive learning

Immersive learning to metoda uczenia się, w której uczniowie są zanurzeni w wirtualnym dialogu, poczucie obecności jest wykorzystywane jako dowód zanurzenia się. Wirtualny dialog można stworzyć na dwa sposoby: za pomocą technik wirtualnych i narracji, takiej jak czytanie książki. Motywacje wykorzystania wirtualnej rzeczywistości (VR) do nauczania obejmują: efektywność uczenia się, problemy czasowe, fizyczną niedostępność, ograniczenia spowodowane niebezpieczną sytuacją oraz problemy etyczne. Trening umiejętności odnosi się tutaj do treningu o określonym poziomie umiejętności zawodowych dla dorosłych. Immersive learning wspiera symulację przebywania w niebezpiecznym lub nietypowym środowisku, jako bezpieczny i skuteczny sposób szkolenia pracowników. Na potrzeby szkolenia na wózkach widłowych zespół badawczy zbudował wciągającą VR opartą na CAVE, która symuluje wypadki. W przypadku szkolenia operatorów niektóre scenariusze zakładu, takie jak rutynowe operacje i reagowanie w sytuacjach awaryjnych, można trenować w tej samej przestrzeni podobnej do CAVE, co pozwala również na pracę zespołową dla wielu graczy.

IoT

Internet rzeczy, internet przedmiotów (ang. internet of things, IoT) to koncepcja, wedle której jednoznacznie identyfikowalne przedmioty mogą pośrednio albo bezpośrednio gromadzić, przetwarzać lub wymieniać dane za pośrednictwem instalacji elektrycznej inteligentnej KNX lub sieci komputerowej. Koncepcja znajduje zastosowanie w przemyśle przetwórczym, zarządzaniu miastami, świadczeniu usług zdrowotnych, urządzeniach gospodarstwa domowego, mobilności oraz urządzeniach noszonych (wearables).

Internet rzeczy – (IoT) opisuje obiekty fizyczne (lub grupy takich obiektów), które są osadzone w czujnikach, możliwościach przetwarzania, oprogramowaniu i innych technologiach oraz które łączą i wymieniają dane z innymi urządzeniami i systemami za pośrednictwem Internetu lub innej komunikacji sieci.

Dziedzina ewoluowała dzięki konwergencji wielu technologii, w tym przetwarzania wszechobecnego, czujników towarowych, coraz bardziej wydajnych systemów wbudowanych i uczenia maszynowego. Tradycyjne dziedziny systemów wbudowanych, bezprzewodowych sieci sensorowych, systemów sterowania, automatyki (w tym automatyki domowej i budynkowej) samodzielnie i zbiorowo umożliwiają Internet rzeczy. Na rynku konsumenckim technologia IoT jest najbardziej synonimem produktów związanych z koncepcją „inteligentnego domu”, w tym urządzeń i urządzeń (takich jak oprawy oświetleniowe, termostaty, domowe systemy bezpieczeństwa i kamery oraz inne urządzenia gospodarstwa domowego), które obsługują jeden lub bardziej powszechnych ekosystemów i można nimi sterować za pomocą urządzeń powiązanych z tym ekosystemem, takich jak smartfony i inteligentne głośniki. IoT może być również wykorzystywany w systemach opieki zdrowotnej.

Przemysłowe urządzenia IoT, znane również jako IIoT, pozyskują i analizują dane z podłączonego sprzętu, technologii operacyjnej (OT), lokalizacji i ludzi. W połączeniu z urządzeniami do monitorowania technologii operacyjnej (OT), IIoT pomaga regulować i monitorować systemy przemysłowe. To samo wdrożenie można również przeprowadzić w przypadku automatycznej aktualizacji ewidencji rozmieszczenia aktywów w magazynach przemysłowych, ponieważ wielkość aktywów może się wahać od małej śrubki do całej części zamiennej do silnika, a niewłaściwe rozmieszczenie takich aktywów może spowodować utratę percentyla czas pracy i pieniądze.

IoT może łączyć różne urządzenia produkcyjne wyposażone w funkcje wykrywania, identyfikacji, przetwarzania, komunikacji, uruchamiania i tworzenia sieci. Kontrola sieci i zarządzanie sprzętem produkcyjnym, zarządzanie aktywami i sytuacją lub kontrola procesu produkcyjnego umożliwiają wykorzystanie Internetu Rzeczy do zastosowań przemysłowych i inteligentnej produkcji. Inteligentne systemy IoT umożliwiają szybką produkcję i optymalizację nowych produktów oraz szybką reakcję na wymagania produktowe.

Cyfrowe systemy sterowania do automatyzacji kontroli procesów, narzędzia operatora i systemy informacji serwisowej w celu optymalizacji bezpieczeństwa i ochrony zakładu znajdują się w zakresie IIoT. IoT można również zastosować do zarządzania zasobami poprzez konserwację predykcyjną, ocenę statystyczną i pomiary w celu maksymalizacji niezawodności. Przemysłowe systemy zarządzania można zintegrować z inteligentnymi sieciami, umożliwiając optymalizację energii. Pomiary, zautomatyzowane sterowanie, optymalizacja instalacji, zarządzanie bezpieczeństwem i higieną oraz inne funkcje są zapewniane przez czujniki połączone w sieć.

Immersion

Zanurzenie w wirtualną rzeczywistość (VR) to postrzeganie fizycznej obecności w niefizycznym świecie. Percepcja jest tworzona przez otoczenie użytkownika systemu VR obrazami, dźwiękiem lub innymi bodźcami, które tworzą wciągające środowisko totalne.

Immersyjność to proces „zanurzania” albo „pochłaniania” osoby przez rzeczywistość elektroniczną. Następuje tak zwane „zanurzenie zmysłów”. Immersję należałoby rozpatrywać z uwagi na trzy przypadki.

Pierwszym z nich jest przypadek środowiska technologicznego, w ramach którego immersja jest związana z elektroniką rozwiniętych technologii immersyjnych, przede wszystkim: CAVE – Cave Automatic Virtual Environment lub HMD head-mounted display. Owe technologie przyczyniają się do tworzenia „przestrzennego środowiska rzeczywistości elektronicznej”. Do wnętrza tego zaprojektowanego obszaru osoba wchodzi na sposób analogiczny do tego, w który wnika w obszar rzeczywistości materialnej.

Aby uzyskać więcej informacji zapraszamy do kontaktu!

Logistic Unit Logistyka i magazynowanie